appingedam — Het Museum Stad Appingedam heeft sinds enige tijd een eigen website. De voorpagina of homepage van de site is overzichtelijk ingedeeld en verwijst naar informatieve artikelen over uiteenlopende onderwerpen die met de geschiedenis van Appingedam te maken hebben. Centraal in de aandacht staat op dit moment de tentoonstelling van de prachtige eigen zilvercollectie, waartoe de twee suikerstrooiers behoren die altijd werden gebruikt bij het jaarlijkse aardbeienfeest van de vroegere buurtvereniging Blaupot in het Gouden Pand.
Vroeger had Stad Appingedam – zoals meer Nederlande musea – een bescheiden hoekje op een algemene museum-website. Veel meer dan adresgegevens en openingstijden kon het daar niet kwijt. De nieuwe webstek van het museum is te bekijken op: www.musemstadappingedam.nl.
Damster Kraant te horen op
appingedam — De Damster Kraant heeft de aandacht weten te trekken van HavenStad FM, de lokale radio-omroep voor de havenplaats Delfzijl en de stad Appingedam.
In het lunchprogramma Rondje Havenstad dat elke zaterdag van twaalf tot twee live wordt uitgezonden, werd ik begin 2009 geïnterviewd door verslaggever Rob van Duren (foto). Het lunchprogramma omvat gesprekken in de studio, aangevuld met reportages op lokatie. Sinds september 2004 zendt Havenstad FM 24 uur per dag 7 dagen per week uit. Het vraaggesprek duurde een minuut of acht. Hier is het geluidsfragment: Havenstad FM 21-02-2009
Huidige Damster toren derde op rij
Carillon laat elk kwartier vrolijk melodietje horen
appingedam — Als je de Damster toren zo fier ziet staan naast de Nicolaïkerk, sta je er niet direct bij stil dat dit bouwwerk 'nog maar' 175 jaar oud is. De toren werd in 1835 gebouwd als derde op rij. De twee voorgangers van de huidige toren, waarvan de eerste zo rond 1250 gelijktijdig met de bouw van de kerk gezet moet zijn, hebben de tand destijds nu eenmaal niet weten te doorstaan. De Damster toren beschikt over een carillon van 51 speelklokken. Elk kwartier strooit dat een van zijn vier deuntjes uit over de stad. Om dat prachtige carillon meer bekendheid te geven bestaat de Stichting Damster Klokkenspel.
Henk Dijkstra, stuurde een interessant artikel over de geschiedenis van de Damster toren(s). Hij legt ook uit hoe het carillon aan 51 bespeelbare klokken komt. Goed, geheel 'onpartijdig' zal Henks verhaal niet zijn; hij is immers de secretaris van de stichting. Maar voor zo'n sympathiek doel maakt de Damster Kraant graag gratis propaganda.
Je leest het artikel hier: »»».
En het carillon beluisteren kun je hier: ...carillon...
Wie was Meinst Hilgedag?
Redder van Appingedam geëerd met nieuwe brug
appingedam — Tussen De Tip, het voormalige gasfabriekterrein aan het einde van de Molenhorn, en de Fivelkade overspant sinds enige tijd een voetgangers- en fietsersbrug het Damsterdiep. Na een grondige sanering, waarmee de gemeente druk bezig is, zullen op De Tip woningen worden gebouwd. De brug is bedoeld als alternatieve route tussen het centrum, de nieuwbouwlokatie en de Westersingel richting Tjamsweer (en weerom). Op de brug staat in hoofdletters hilgedag, de naam van de man naar wie de oeververbinding is vernoemd. Wie was die Meinst Hilgedag eigenlijk? Hij kwam uit Oost-Friesland en heeft aan het begin van de zestiende eeuw een belangrijke rol gespeeld in de verdediging van Appingedam tegen de stad-Groningers. Als uitstekend zwemmer wist de moedige Meinst in het nachelijk donker een stuk drijvend geschut van zijn ankers los te maken en de vesting in te slepen. Zo werd het aanvalskanon van de Stadjers een vervaarlijk verdedingswapen voor de Damsters. Door het huzarenstukje van Meinst Hilgedag wisten de Damsters zich nog jarenlang de Stadjers van het lijf te houden. Henk Dijkstra, Damster gemeenteraadslid voor de VVD, stuurde een interessant artikel over deze spannende gebeurtenis in de geschiedenis van Appingedam. Dat lees je hier »»»
"Heel Appingedam" op de film
Constantijn Huygens speelde hoofdrol in film van Johan Adolfs
appingedam — Albert Nicolaas Tonsbeek. Hervormd predikant was-ie, maar op 11 augustus 1955 ook heel even filmster. Hij speelde de scène Ochtendwandeling in de Kniestraat. Als een volleerd acteur, quasi-nonchalant lachend naar de camera. Jammer dus dat Appingedam zijn aimabele zieleherder niet op het witte doek heeft teruggezien. De film zou 21 februari 1956 worden vertoond, maar die vertoning is zo goed als zeker niet doorgegaan.
Ds. Tonsbeek "speelde", zoals zoveel Damsters die dag, in een Adolfs-film. Wijlen zakenman Johan Adolfs uit Enschede liet tussen 1948 en 1970 maar liefst 1500 van die films maken, waaronder zeker honderd in de provincie Groningen. Zijn bedrijf Klank-Film Enschede werkte (onder meer) onder auspiciën van de Nederlandse Federatie van Harmonie- en Fanfaregezelschappen. Bij die neutrale "koepel" was Constantijn Huygens niet aangesloten en toch was dat muziekkorps opdrachtgever en hoofdrolvertolker; niet het Damster Stedelijk Harmonie Orkest (DSHO). Mede daardoor werd het een heel bijzondere film. Lees verder »»»
Huis Eben Haëzer in Solwerderstraat
Prachtig gerestaureerd dankzij Otto Sterman
appingedam — Op een avond in 1970 wandelde de unieke verhalenverteller Otto Sterman door de Damster binnenstad. Hij werd op slag verliefd op het volgens de muurankers uit de zeventiende eeuw daterende pand Solwerderstraat 18. Sterman had nog de zelfde avond een eerste gesprek met de makelaar. Hij kocht het huis en liet het deskundig restaureren, waardoor we het nu kennen als Eben Haëzer. Het echtpaar Sterman gebruikte het mooie huis meer dan vijfentwintig jaar lang als weekend- en vakantiewoning. Otto Sterman was zodoende weliswaar geen officiële inwoner van Appingedam, maar hij zette wel een onmiskenbaar stempel op de mooie Damster binnenstad. Ter nagedachtenis aan deze bijzondere "Damster" zou een jaarlijks terugkerende Dag van de Vertelkunst een prachtig evenement kunnen zijn dat heel goed valt in te passen in de Kunst- en Cultuurdagen van het Cultureel Platform Appingedam. Meer »»»
Zeldzame speld uit de jaren dertig
DAM-medewerkers op Amerikaanse toer?
appingedam — Een tijdje geleden kwam een zeldzame speld boven water via Marktplaats. Het is een knoopsgatspeld uit de jaren dertig van de vorige eeuw, waarop – naast het Amerikaanse automerk DODGE – de afkorting "D.A.M." staat vermeld. Het ding moet indertijd gedragen zijn door het personeel van de DAM dat betrokken was bij de verkoop en/of het onderhoud van personenauto's, want de DAM verkocht in die vooroorlogse jaren Dodge automobielen. De speld is in Nederland waarschijnlijk tamelijk zeldzaam. Het is een typisch Amerikaans ding. In de Verenigde Staten is het jarenlang de gewoonte geweest dat het personeel van autodealerbedrijven een speld in het knoopsgat droeg van het automerk dat de dealer verkocht. Voorzover is na te gaan nam die "mode" in Nederland geen hoge vlucht, maar bij de DAM deden ze het blijkbaar graag na.
Kortom, een speld met een interessant verhaal. Ook over de gebroeders Dodge, die zo te zien de Jodenster in hun allereerste merkembleem verwerkten, terwijl John en Horace Dodge absoluut niet van joodse afkomst waren. Deden ze het misschien om concurrent Henry Ford te jennen? Of vormden die twee driehoekjes in het merk helemaal geen Ster van David? Een spannend stukje autogeschiedenis op een speld die ooit moet zijn gedragen in een Damster knoopsgat. Lees verder »»» Halve eeuw DAM
Spannend is ook de geschiedenis van de DAM zelf. Helaas kwam in 1970 een eind aan dit stukje lokale transporthistorie door de inlijving bij de GADO, die intussen ook al niet meer bestaat maar opging in het fusiebedrijf Arriva. Weet je nog hoe de plaatsbewijzen van de DAM er uitzagen? Een retourtje had een onbestendig roze-achtig kleurtje, een enkeltje was grauwwit. En wist je dat bus 154 nog rijdt? Meer »»»
Museum exposeert Blaupotboek
De aardbeieneters van 't Gouden Pand
appingedam — In het Gouden Pand aten ze vroeger aardbeien omdat... het in een testament stond. Het was Jan Blaupot die rond 1800 uit dankbaarheid voor genoten burenhulp een fonds stichtte met een kapitaaltje van 300 gulden. Van de rente, twaalf gulden per jaar, mochten zijn buren jaarlijks een feestje vieren met een "eerdbessenmaal" ter afsluiting. Dat gebeurde altijd in de zomer als de aardbeien plukrijp waren en er voldoende aanvoer was. Tot halverwege de jaren zeventig van de vorige eeuw hebben de bewoners van de zuidelijke helft van het Gouden Pand die traditie volgehouden. Het bewaard gebleven, in perkament gebonden Blaupotboek vertelt het bijzondere verhaal van de Damster aardbeieneters. Dit unieke notulenboek lag jarenlang in de opslag van het Museum Stad Appingedam, maar wordt sinds enige tijd achter beschermend glas tentoongesteld. Lees verder »»» Gouden Pand 12 en 14
En nu we het toch over het Gouden Pand hebben: mijn wieg stond in die straat, om precies te zijn in het dubbele huis op nummer 14 waarin nu een horeca-bedrijf is gevestigd. Wat mij als kind eigenlijk nooit zo was opgevallen, is dat het huis een heel apart topgeveltje heeft, te weten een mix van klok- en trapgevel. Uit architectonisch oogpunt is dat misschien een schoolvoorbeeld van hoe het niet moet (daar heb ik geen verstand van), maar toen ik een tijdje terug voor deze weblokatie enkele foto's van het huis knipte, vond ik het gewoon een leuk detail. Meer »»»
Initiatief oud-Damster Cees Briek
Zang uit de jaren 50 bijeengebracht op cd
appingedam — Oud-damster Cees Briek heeft een 'remake' laten maken van het repertoire dat in de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw werd gezongen door in die tijd bekende koren uit Appingedam: de Damster Wichter, de Damster Jongens en de Damster Beudels. Het is een uit historisch gezichtspunt interessante dubbel-cd geworden met een schat aan verloren gewaand materiaal. Er staan maar liefst meer dan vijftig nummers op. Lees en luister »»».
Uit het plakboek van Gien Smith-Bouman
De initiatiefnemer tot de dubbel-CD met meer dan vijftig opnamen van de Damster Wichter, de Damster Jongens en de Damster Beudels, Cees Briek, stuurde mij foto's uit de nagelaten plakboeken van wijlen Gien Smith-Bouman. "Dan kun je zelf kiezen welke je bij je artikel zet", zei Cees. En de rest in de digitale prullenmand gooien? Dat vond ik, gezien het historische karakter van de zwart-wit foto's, eigenlijk wel een beetje jammer. Vandaar dat ik besloot ze allemaal te plaatsen. Het is een collectie pure nostalgie, zeker voor degenen die tweede helft jaren vijftig, begin jaren zestig op de kweekschool of de huishoudschool zaten en lid waren van respectievelijk het jongens- of het meisjeskoor. Bekijk de foto's »»»
Kraant
appingedam — Het Museum Stad Appingedam heeft sinds enige tijd een eigen website.
In het lunchprogramma Rondje Havenstad dat elke zaterdag van twaalf tot twee live wordt uitgezonden, werd ik begin 2009 geïnterviewd door verslaggever Rob van Duren (foto). Het lunchprogramma omvat gesprekken in de studio, aangevuld met reportages op lokatie. Sinds september 2004 zendt Havenstad FM 24 uur per dag 7 dagen per week uit. Het vraaggesprek duurde een minuut of acht. Hier is het geluidsfragment:
appingedam — Als je de Damster toren zo fier ziet staan naast de Nicolaïkerk, sta je er niet direct bij stil dat dit bouwwerk 'nog maar' 175 jaar oud is. De toren werd in 1835 gebouwd als derde op rij. De twee voorgangers van de huidige toren, waarvan de eerste zo rond 1250 gelijktijdig met de bouw van de kerk gezet moet zijn, hebben de tand destijds nu eenmaal niet weten te doorstaan. De Damster toren beschikt over een carillon van 51 speelklokken. Elk kwartier strooit dat een van zijn vier deuntjes uit over de stad. Om dat prachtige carillon meer bekendheid te geven bestaat de Stichting Damster Klokkenspel.
appingedam — Tussen De Tip, het voormalige gasfabriekterrein aan het einde van de Molenhorn, en de Fivelkade overspant sinds enige tijd een voetgangers- en fietsersbrug het Damsterdiep. Na een grondige sanering, waarmee de gemeente druk bezig is, zullen op De Tip woningen worden gebouwd. De brug is bedoeld als alternatieve route tussen het centrum, de nieuwbouwlokatie en de Westersingel richting Tjamsweer (en weerom). Op de brug staat in hoofdletters hilgedag, de naam van de man naar wie de oeververbinding is vernoemd.
appingedam — Albert Nicolaas Tonsbeek. Hervormd predikant was-ie, maar op 11 augustus 1955 ook heel even filmster. Hij speelde de scène Ochtendwandeling in de Kniestraat. Als een volleerd acteur, quasi-nonchalant lachend naar de camera. Jammer dus dat Appingedam zijn aimabele zieleherder niet op het witte doek heeft teruggezien. De film zou 21 februari 1956 worden vertoond, maar die vertoning is zo goed als zeker niet doorgegaan.
appingedam — Op een avond in 1970 wandelde de unieke verhalenverteller Otto Sterman door de Damster binnenstad. Hij werd op slag verliefd op het volgens de muurankers uit de zeventiende eeuw daterende pand Solwerderstraat 18. Sterman had nog de zelfde avond een eerste gesprek met de makelaar. Hij kocht het huis en liet het deskundig restaureren, waardoor we het nu kennen als Eben Haëzer. Het echtpaar Sterman gebruikte het mooie huis meer dan vijfentwintig jaar lang als weekend- en vakantiewoning. Otto Sterman was zodoende weliswaar geen officiële inwoner van Appingedam, maar hij zette wel een onmiskenbaar stempel op de mooie Damster binnenstad. Ter nagedachtenis aan deze bijzondere "Damster" zou een jaarlijks terugkerende Dag van de Vertelkunst een prachtig evenement kunnen zijn dat heel goed valt in te passen in de Kunst- en Cultuurdagen van het Cultureel Platform Appingedam. Meer »»»
appingedam — Een tijdje geleden kwam een zeldzame speld boven water via Marktplaats. Het is een knoopsgatspeld uit de jaren dertig van de vorige eeuw, waarop – naast het Amerikaanse automerk DODGE – de afkorting "D.A.M." staat vermeld. Het ding moet indertijd gedragen zijn door het personeel van de DAM dat betrokken was bij de verkoop en/of het onderhoud van personenauto's, want de DAM verkocht in die vooroorlogse jaren Dodge automobielen. De speld is in Nederland waarschijnlijk tamelijk zeldzaam. Het is een typisch Amerikaans ding. In de Verenigde Staten is het jarenlang de gewoonte geweest dat het personeel van autodealerbedrijven een speld in het knoopsgat droeg van het automerk dat de dealer verkocht. Voorzover is na te gaan nam die "mode" in Nederland geen hoge vlucht, maar bij de DAM deden ze het blijkbaar graag na.
Spannend is ook de geschiedenis van de DAM zelf. Helaas kwam in 1970 een eind aan dit stukje lokale transporthistorie door de inlijving bij de GADO, die intussen ook al niet meer bestaat maar opging in het fusiebedrijf Arriva. Weet je nog hoe de plaatsbewijzen van de DAM er uitzagen? Een retourtje had een onbestendig roze-achtig kleurtje, een enkeltje was grauwwit. En wist je dat bus 154 nog rijdt? Meer »»»
appingedam — In het Gouden Pand aten ze vroeger aardbeien omdat... het in een testament stond. Het was Jan Blaupot die rond 1800 uit dankbaarheid voor genoten burenhulp een fonds stichtte met een kapitaaltje van 300 gulden. Van de rente, twaalf gulden per jaar, mochten zijn buren jaarlijks een feestje vieren met een "eerdbessenmaal" ter afsluiting. Dat gebeurde altijd in de zomer als de aardbeien plukrijp waren en er voldoende aanvoer was. Tot halverwege de jaren zeventig van de vorige eeuw hebben de bewoners van de zuidelijke helft van het Gouden Pand die traditie volgehouden. Het bewaard gebleven, in perkament gebonden Blaupotboek vertelt het bijzondere verhaal van de Damster aardbeieneters. Dit unieke notulenboek lag jarenlang in de opslag van het Museum Stad Appingedam, maar wordt sinds enige tijd achter beschermend glas tentoongesteld. Lees verder »»»
appingedam — Oud-damster Cees Briek heeft een 'remake' laten maken van het repertoire dat in de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw werd gezongen door in die tijd bekende koren uit Appingedam: de Damster Wichter, de Damster Jongens en de Damster Beudels. Het is een uit historisch gezichtspunt interessante dubbel-cd geworden met een schat aan verloren gewaand materiaal. Er staan maar liefst meer dan vijftig nummers op. Lees en luister »»».
Uit het plakboek van Gien Smith-Bouman
